Jaka jest Twoja historia?

Academya > Wstęp do publikowania  > Jaka jest Twoja historia?

Jaka jest Twoja historia?

Była redaktor czasopisma Science, Katrina Kelner, powiedziała, że “The most successful papers are those that present innovative research. But the best papers also present their story in a clear and logical way”. Ciekawa obserwacja. Możesz teraz zadawać sobie pytanie: czy nie wystarczy wygenerować solidne wyniki, przygotować dobre rysunki i dobrze je opisać? Przecież prowadzę poważne badania i nie jestem jakimś tam bajkopisarzem! Oczywiście, to jest wystarczające do tego aby powstał dobry artykuł, jednak jeśli chcesz napisać wybitną pracę, trzeba zadbać o przedstawienie jej w formie ciekawej fabuły, która wciągnie odbiorcę. Podejście takie nie jest oczywiste dla naukowców, jednak korzyści z posługiwania się historiami udowodniono w wielu dziedzinach. Ludzie, którzy wywarli największy wpływ na nasz świat, czy to liderzy biznesu, politycy, sportowcy, czy też osobistości świata rozrywki, zwykle posiadali zdolność porywania mas przez opowiadanie ciekawych historii. Historie są dla nas pierwotne, ponieważ ich opowiadanie było obecne w naszym życiu od milionów lat. Jako gatunek, myślimy posługując się historiami, pobudzają one nasze emocje i nas inspirują. Reasumując, tak – prowadzisz poważne badania, ale jeśli rozwiniesz swoje umiejętności w dziedzinie opowiadania historii w swoich artykułach, to będziesz jeszcze lepszym naukowcem.

 

Historia artykułu rozpoczyna się w sekcji Wprowadzenie, od jej pierwszego akapitu i zdania. Dobra fabuła zaczyna się od tematu lub zagadnienia, które czytelnik może odnieść do własnych doświadczeń. Jako autorzy, w części wprowadzającej powinniśmy sprecyzować pytanie badawcze, odnieść się do literatury, która stanowi tło naszej pracy i krótko wyjaśnić metody i teorie, na których opiera się praca. We Wprowadzeniu należy również zasugerować, w jaki sposób historia się kończy, wspominając krótko o wynikach. Część poświęcona metodom i wynikom powinna być dokładna i szczegółowa. To jest miejsce na rygorystyczną prezentację dowodów empirycznych w naszej historii. Musimy tutaj uzasadnić ogólny wybór strategii badawczej, takiej jak studium przypadku, modelowanie ekonometryczne lub eksperyment. Historia artykułu zmierza do końca w części dyskusji, która dostarcza odpowiedzi na zadane pytania badawcze i poszerza znaczenie pracy poprzez zestawienie wyników z literaturą. Kulminacja historii powinna mieć miejsce gdzieś w drugiej części dyskusji, w momencie kiedy przedstawiamy solidną odpowiedź na postawioną hipotezę. To tutaj ekscytujące implikacje naszej pracy zaczynają stawać się jasne dla czytelnika. W końcowej części pracy należy w formie przyjaznej do odbioru powtórzyć to, co czytelnik musi zapamiętać z badania.

 

Planowanie fabuły artykułu dobrze jest przeprowadzić na początku procesu pisania. Robimy to w momencie, kiedy dokonaliśmy już przeglądu literatury, wiemy jakie mamy wyniki i jakie wynikają z nich wnioski. Wystarczy czysta kartka papieru i chwila spokoju do refleksji. Warto rozpocząć od nakreślenia kontekstu artykułu, koncentrując się na:

  • Stan wiedzy: w jakiej dziedzinie badawczej się poruszamy? Jaki problem badawczy analizujemy? Jakie są wyniki innych badaczy w tym obszarze?
  • Nasze badania: jaką metodę badawczą stosujemy? Jakie uzyskaliśmy wyniki? Jakie nasuwają się wnioski?

 

Po znalezieniu odpowiedzi na te pytania, możemy przejść do nakreślania fabuły artykułu, czyli sekwencji głównych wydarzeń i wzajemnych powiązań:

  • Kontekst: główne punkty z poprzedniego kroku na temat stanu wiedzy i naszych badań (sekcja artykułu: Wprowadzenie);
  • Problem: wyjaśniamy na jakie pytanie badawcze chcemy odpowiedzieć, lub jaką hipotezę chcemy udowodnić (końcowa część Wprowadzenia);
  • Wydarzenia: przedstawiamy sposób wykonania badań oraz ich rezultaty (Metody i Wyniki);
  • Kulminacja: moment w którym następuje punkt zwrotny historii, znaczenie i powiązania pomiędzy wynikami stają się jasne dla czytelnika (Dyskusja);
  • Rozwiązanie: wyjaśnienie znaczenia zaobserwowanych zależności (końcowa część Dyskusji);
  • Zamknięcie: historia się kończy przedstawieniem najważniejszych obserwacji (Wnioski).

 

Historia powinna prowadzić do jednego najważniejszego wniosku, wartości dodanej, którą czytelnik zapamięta po przeczytaniu artykułu. Dlatego w kolejnym kroku przyglądamy się stworzonej fabule i definiujemy wynikający z niej główny przekaz.

 

Ostatnim etapem procesu jest testowanie przekazu głównego. Chcemy być pewni, że jest on na tyle ważny, że usprawiedliwia powstanie artykułu. Nie chcemy poświęcać uwagi i czasu na pisanie artykułu, który prowadzi do trywialnego przekazu. Testowanie trafności przekazu głównego może dokonać zadając sobie następujące pytania:

  • Co ten artykuł i wynikający z historii przekaz główny, doda do dziedziny naukowej?
  • Co wnosi w szerszym kontekście, np. jak pomoże społeczeństwu, przemysłowi, lub organizacjom charytatywnym?
  • Jak wzbogaci mój dorobek naukowy?

 

Jeśli test wypadł pomyślnie i jesteśmy zadowoleni z odpowiedzi na te trzy pytania, wówczas śmiało możemy zacząć pisanie według ustalonej fabuły. Jeśli nie jesteśmy przekonani co do wartości dodanej pracy, lepiej spędzić więcej czasu na analizie wracając do początku procesu weryfikując swoje przemyślenia.

 

Tomek

Zdjęcie: Matt Duncan, Unsplash

Bez komentarzy

Sorry, the comment form is closed at this time.